14 augustus 2011

Hoog nodig tijd voor een update, niet omdat ik denk dat er nog mensen zijn die dit volgen en het verwachten maar omdat ik het toch wel leuk vind om het nog een beetje bij te houden voor de meiden en .... ik moet och ook weer actief aan de slag met een nieuwe site want ALivia krijgt er in februari nog een broertje of zusje bij. Ze vindt het leuk en spannend, leeft met me mee, zorgt voor me als ik me ziek of moe voel en bedenkt de beste ideeen voor als de baby straks geboren is.
Alief is nu 4, dat betekent dat ze morgen naar de basisschool gaat, de vakantie is dan afgelopen en ze zal weer een stukje meer op eigen beentjes komen te staan. Het is goed, het past in haar leventje en ik heb er geen moeite mee. Ze vindt het wel spannend en als je haar er nu om vraagt dan heeft ze er geen zin in, ze vindt dat ze ook wel kan beginnen als ze wat ouder is en thuis is het toch echt leuker (ze heeft nog geen vergelijkingsmateriaal).
Alivia is echt een meisjes meisje, broeken draagt ze alleen als het echt moet van mij en het liefst pas als ik haar eerst beloof dat ze een jurk aan mag als we thuiskomen. Roze is haar lievelingskleur, het liefst wil ze alles in het roze. En dan haar ballet, Alief zit nu een jaar op ballet en het is echt haar lust en haar leven. Ze houdt overal balletvoorstellingen en kijkt er dan ook zeer serieus bij. Ze heeft nu haar eigen ballet-bijbel; hoe wordt ik een ballerina, schitterend boek met allemaal ballet-dingen erin, hiermee kan ze jaren vooruit.
Ze is ook lang geworden, ik denk dat ze nu rond de 110 cm is, de meter voorbij! Ook zelf merkt ze dat ze steeds meer zelf kan, ze kan overal opeens bij en doet ook al zoveel zelf. Het is echt mooi om bij stil te staan hoe snel zij toch al geworden is wie ze is. Het is zo'n mooi kind. Ze is mooi om te zien en heeft een prachtig karaktertje. Alivia stelt haar hartje makkelijk open, houdt snel van mensen en alles is zo oprecht. Soms wil ik haar wel beschermen tegen de grote wereld, probeer ik haar uit te leggen dat 'houden van' iets heel bijzonders is en dat het meisje uit de speeltuin waar ze een uurtje mee heeft gespeeld een heel lief meisje is maar dat ze er dan niet gelijk van houdt. Maar dat gaat er nog niet zo makkelijk in bij een, toch ook wel klein, meisje van 4. Nu vraagt ze me of ze tegen Chuck (de hond uit de buurt waar ze al gek op is sinds ze loopt) ík hou van je' mag zeggen.. ja, waar leg je dan die grens? Dat zijn soms voor haar nog moeilijke dingen. En zo ook krijgt zij van ons normen en waarden mee die andere kindjes nog niet kennen en dan kan ze soms een beetje verontwaardigd zijn dat andere kindjes geen 'dank je wel' zeggen als ze een complimentje heeft gegeven. Maar goed, zo leert zij bij elke gebeurtenis, ze doet het goed, neemt alles goed op. Ik ben echt wel een hele trotse moeder!
Kus voor mijn grote (kleine) meid!